Brazilian Jiu-Jitsu (BJJ) is een vechtsport in de categorie grappling, oftewel een vechtsport zonder stoten en trappen. Het doel van de sport is de tegenstander te controleren op de grond. Dit gebeurt door het gebruik van verschillende technieken, manoeuvres en contra technieken. Hiermee ontstaat een fysiek voordeel ten opzichte van je tegenstander.
“Door het correct toepassen van technieken, anatomie en zwaartekracht kan een kleinere persoon winnen van een grotere tegenstander.“
Een BJJ wedstrijd begint staande, maar zal zich al snel verplaatsen naar het grondgevecht. Eenmaal in een positie met fysiek voordeel, is het doel je tegenstander op te laten geven door middel van submissions. Een submission is een techniek waarbij de tegenstander opgeeft op af te kloppen. Voorbeelden van zulke technieken zijn gewrichtsklemmen op ledematen, verwurgingen of spiercompressie technieken.
Door het correct toepassen van technieken, anatomie en zwaartekracht kan een kleinere persoon winnen van een grotere tegenstander. Met BJJ kan je zonder al te veel kracht al snel een tegenstander laten opgeven middels submissions.
Het ontstaan
Eind 19e eeuw heeft Jigorō Kanō het Kōdōkan Judo ontwikkeld vanuit diverse stromingen van het Japanse Jiu-Jitsu. Als student onder Jigorō Kanō, is Mitsuyo Maeda expert geworden op het gebied van Judo. Tijdens het begin van de Japan-Brazilië emigratie is ook Mitsuyo naar Brazilië geëmigreerd om daar zijn toekomst op te bouwen.
Hoewel er weinig consensus is over het exacte ontstaan van BJJ, ligt de meest bekende theorie bij de Gracie familie. Na de emigratie naar Brazilië, is Mitsuyo het Kōdōkan Judo gaan demonstreren en onderwijzen. Zijn doel was de sport buiten Japan te verspreiden.
Gastão Gracie was zakenpartner van American Circus in Belém do Pará, Brazilië. Hij bood Mitsuyo een helpende hand in het starten van een Japanse gemeenschap. Vanuit die connectie mocht Mitsuyo ook in het circus het Kōdōkan Judo onder de mensen brengen.
Gracie Jiu-Jitsu
~1935
Op 15-jarige leeftijd zag Carlos Gracie, zoon van Gastão, hoe Mitsuyo een veel grotere man versloeg. Onder de indruk van deze nieuwe vechtsport, is Carlos begonnen met het volgen van Kōdōkan Judo lessen onder Mitsuyo. In 1921 moest de Gracie familie om economische redenen verhuizen. Mitsuyo’s lessen werden via andere coaches doorgegeven aan Carlos en zijn broers Oswaldo, Gastão Jr., George en Hélio.
Hélio was was tenger en licht van postuur, deed aan zwemwedstrijden en als stuurman in roeicompetities mee. Hij leerde met succes de kunst van het Kōdōkan Judo door zijn oudere broers te zien trainen. Pas op 16-jarige leeftijd is hij zelf gaan trainen. Door zijn kleine, tengere bouw heeft hij de technieken aangepast om hefboomwerking te kunnen gebruiken in combinatie met specifieke lichaamsbewegingen.
Door deze aanpassingen was hij in staat met succes grotere tegenstanders te kunnen verslaan. Deze aangepaste technieken evolueerde tot wat we nu kennen als Gracie Jiu-Jitsu.
UFC
Rond 1978 is de zoon van Hélio, Rorion, naar Amerika verhuisd. Daar wilde hij een nieuwe toekomst met en voor het Gracie Jiu-Jitsu op bouwen met de nieuwe Gracie Academy. Enige jaren later, in 1985 is zijn kleinere broertje Royce hem achterna gekomen. Rond 1988 heeft Rorion de documentaire “Gracies in Action” gemaakt. Hierin name verschillende Gracie Jiu-Jitsu studenten het met succes op tegen beoefenaars van andere vechtsporten. Dit toonde de effectiviteit van Gracie Jiu-Jitsu aan, aan het grote publiek.
UFC-1
1993
In 1993 leidde dit tot de eerste editie van “The Ultimate Fighting Championship“, de “UFC-1: The Beginning“. Aan dit evenement deden 8 vechters van diverse disciplines mee. Ook Royce Gracie was deelnemer en waar niemand het verwachtte, was Gracie Jiu-Jitsu dermate efficiënt dat Royce alle wedstrijden won. De wereld zag dat de een na kleinste, maar lichtste deelnemer zijn tegenstanders kon onderwerpen door techniek. Dit zorgde voor immense groei in populariteit van Gracie Jiu-Jitsu over de hele wereld.
Hoewel dit de meest gedragen geschiedenis is van Braziliaanse Jiu-Jitsu zoals wij die kennen, twijfelen historici over de eenzijdigheid. Aannemelijker is dat er naast de Gracies ook andere beïnvloeders waren die de sport mede groot hebben gemaakt in Brazilië. De Gracie familie ziet zichzelf als grondlegger van het Braziliaanse Jiu-Jitsu en refereert hiernaar als Gracie Jiu-Jitsu. Internationaal verwijst men naar de sport als Braziliaanse Jiu-Jitsu om te kunnen differentiëren van het Japanse Jiu-Jitsu.
BJJ versus Japanse Jiu-Jitsu
Veel mensen zijn geneigd dezelfde term te gebruiken voor beide sporten. Immers, Jiu-Jitsu is toch gewoon Jiu-Jitsu? Beide sporten zijn erop gericht een grotere en sterkere tegenstander te onderwerpen door techniek. BJJ is echter meer geconcentreerd op het grondgevecht en submissies. Japanse Jiu-Jitsu is meer gericht op worpen en gewrichtsmanipulaties. Daarnaast zijn stoten en trappen gebruikelijk bij het Japanse Jiu-Jitsu, waar dit bij BJJ niet het geval is.